و اتّفاق نظر دارند بلكه تمامى امّت بر آن اجماع كرده‌اند . گويا اجماع در جيب اوست ، و هر گاه بخواهد آن را از جيب خود بيرون آورده و به مردم عرضه مىكند ، و از طرفى بر مردم نيز لازم دانسته است كه هر چه او ادّعا كرده بپذيرند . برداشت آخر از آن‌چه بيان شد مىتوان اين‌گونه نتيجه گرفت كه اين قضيّه معروف و مشهور است ، هم در كتاب‌هاى شيعيان و هم در كتاب‌هاى اهل سنّت . ما در اين نوشتار به برخى از آن‌ها اشاره كرديم ، ولى راويان اين‌حديث ، كه برخى با سند و برخى ديگر به صورت مرسل اين حديث را نقل كرده‌اند بيش از اين‌ها هستند « 1 » . آيا هيچ يك از آن‌ها عضوى از امت محمّدى محسوب نمىشود ؟

--> ( 1 ) براى آگاهى بيشتر ر . ك به تفسير طبرى : 6 / 186 ، تفسير ابن ابى حاتِم : 4 / 1162 ، تفسير المعانى : 2 / 47 ، اسباب النزول : 113 ، تفسير العز الدمشقى : 1 / 393 ، تفسير ابن كثير : 2 / 64 ، كشاف : 1 / 649 ، الدر المنثور : 3 / 105 و همچنين تفسير فخر رازى ، تفسير بغوى ، تفسير نسفى ، تفسير قُرْطُبى ، تفسير أبى السعود ، تفسير شوكانى ، تفسير آلوسى و از كتاب‌هاى حديثى ر . ك : جامع الاصول : 9 / 478 ، المعجم الاوسط : 7 / 129 ، تاريخ دمشق : 42 / 356 .